Dünya Nüfusunun En Zengin Yüzdesinin Küresel Isınmaya Katkısı Üzerine Yeni Araştırma

Yeni Bir Araştırma, En Zengin Yüzde 10’un Küresel Isınmaya Olan Katkısını Ortaya Koyuyor

Son zamanlarda yapılan kapsamlı bir çalışma, dünya genelinde en varlıklı %10’luk kesimin 1990’dan itibaren küresel ısınmanın yaklaşık iki üçüncü oranında sorumlu olduğunu gösterdi. Bu araştırma, iklim değişikliğinin sosyal ve ekonomik eşitsizliklerle yakından bağlantılı olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor.

Zurih Teknoloji Üniversitesi (ETH) araştırmacıları tarafından gerçekleştirilen ve “Nature Climate Change” dergisinde yayımlanan makaleye göre, gelir ve servet dağılımındaki adaletsizlikler iklim krizine doğrudan etki ediyor. Araştırmanın baş yazarlarından Sarah Schöngart, yaptığı açıklamada, “En zengin bireylerin ekolojik ayak izleri, düşük ve orta gelir grubundakilerinkinden çok daha büyük; bu durum, küresel ısınmanın önemli bir kısmını açıklıyor” dedi.

Çalışma, dünya nüfusunun en zengin %1’inin, geçtiğimiz yüzyıl boyunca yaşanan aşırı sıcak hava olaylarına küresel ortalamaya kıyasla 26 kat daha fazla katkı sağladığını ortaya koydu. Ekonomik veriler ve iklim modellerini birleştiren ekip, sadece bireysel tüketim alışkanlıklarının değil, aynı zamanda büyük ölçekli yatırım kararlarının da sera gazı emisyonlarını şekillendirdiğine dikkat çekti.

Eş yazar Carl-Friedrich Schleussner, iklim politikalarının, toplumun en zengin kesiminin sorumluluğunu gözetmediği takdirde, iklim krizini çözmedeki en önemli araçlardan birini göz ardı etmiş olacağını vurguladı. Ayrıca, servet seviyesine dayalı kademeli vergilendirmenin, yaygın uygulanan karbon vergilerine kıyasla daha adil ve etkili bir yöntem olabileceğine işaret etti.

Geçen yıl G20 Zirvesi’nde, Brezilya, net varlıkları 1 milyar doları aşan bireyler için %2 oranında bir servet vergisi önerisinde bulunmuş ve “çok zenginlerin etkin vergilendirilmesi” amacıyla uluslararası iş birliği çağrısı yapmıştı. Ancak şu ana kadar bu önerilerden somut bir adım atılmadı. Araştırma ekibi, sürdürülebilir ve eşitlikçi bir çözüm için, iklim politikalarının gelir ve servet eşitsizlikleriyle mücadele eden uygulamaları içermesi gerektiğine vurgu yapıyor.