Gözlerin Ardında Saklanan Derin Semboller ve Dünya Siyasetinin Karanlık Yüzü

Tartışmanın Derinlikleri

İmralı'nın özel konuğuna Ankara'da gerçekleştirilen göz ameliyatı, ülke gündeminde büyük bir yankı uyandırdı. Ancak, bu müdahale sadece sembolik bir anlam taşıyor. Abdullah Öcalan'ın gözlerine yapılan bu tıbbi işlem, aslında ülkenin zihinsel ve siyasi körlüğünü yansıtıyor. Gözlerin açılmasıyla değil, tarih ve vicdan muhasebesiyle aydınlanmamız gereken karanlık bir dönemden geçiyoruz. Bu süreçte, görme meselesi değil, idrak etme meselesi ön plana çıkmalı. Göz ameliyatlarıyla çözülemeyecek sorunların temelinde, toplumsal hafızanın ve adaletin yeniden inşası yatıyor.

Siyasi Kararlar ve Parodi Gibi Açıklamalar

Fırat Haber Ajansı'nda yayımlanan açıklamada, "iki ayrı alanda" gerçekleştirilen kongrelerde "tüm çalışma alanlarının" temsil edildiği iddia edildi. Ancak alınan kararların içeriği henüz kamuoyuyla paylaşılmadı, çünkü "iki paralel belge" birleştirilecekmiş. Bu ifade, aslında politik bir parodiye işaret ediyor. Paralele evrende gerçekleşen bu kararlar, gerçek yüzleşmeden uzak, yapay ve gösterişe dayalı bir tiyatronun parçası gibi görünüyor. Böylesi beyanlar, sadece iç politikada değil, bölgesel güvenlik dengelerinde de manipülatif etki yaratmayı amaçlıyor. En önemlisi ise, bu açıklamaların ülke içinde ve uluslararası arenada nasıl bu kadar geniş yankı bulduğudur.

Siyasal Ciddiyet mi, Siyasi Tahrik mi?

Demokratik sistemler, ciddi ve sorumlu açıklamalarla inşa edilir. Ancak burada görülen tablo başka bir gerçeği ortaya koyuyor: Şiddeti ve onun yapısal aktörlerini merkeze alan, hukuki ve etik temellerden uzak, yapay bir barış anlayışı. Barış, sadece gözlerle değil, hukuk ve adaletten doğar. Siyasal erkin, silah bırakma çağrılarını değil, hukuki süreçleri ve toplumsal uzlaşıyı ön plana çıkarması gerekir. Aksi takdirde, bu tür gösterişli adımlar, halkın gerçek barış ve güven duygusunu pekiştirmekten uzak kalır.

Keşmir’de Savaş, Bizde Sessizlik

Hindistan ile Pakistan arasındaki gerilim, bölgenin geleceğini tehdit eden ciddi bir risk haline geldi. Pakistan'ın, Türkiye'nin üretimi olan SİHA'larla Hindistan'a karşı gösterdiği direniş, hem askeri hem de diplomatik açıdan dikkatle analiz edilmesi gereken bir durum. Nükleer savaş ihtimali, eskiden sadece olasılık olarak düşünülürken, şimdi gerçek bir tehdit haline dönüşmekte. Keşmir’de tırmanan gerilim, bölgede yeni bir çatışma riskini artırırken, bizler bu çatışmanın tarafı değil, teknolojik sağlayıcıları konumundayız. Bu, büyük bir sorumluluğu beraberinde getiriyor ve dikkatli olunması gerekiyor.

Gündemlerin Derinliklerindeki Gerçekler

KKTC’de son günlerde gözlemlerim, bölgenin yalnızca iç çatışma ve politik kavgalarla değil, uluslararası güçlerin gizli hesaplarıyla da şekillendiğine işaret ediyor. Dünya savaşlarının gölgesinde, küçük toplumlar kaderlerini belirlemeye çalışırken, bizler ise kim hangi makamda oturacak tartışmasıyla zaman kaybediyoruz. Küresel kırılma anları, milli sınırların ötesinde, toplumların yaşam biçimini ve geleceğini tayin eden kritik eşiklerdir. Rum kesiminin 'İşgal duvarı yıkılıyor' retoriği, sadece söylem değil, adım adım uygulanan stratejinin bir parçasıdır. Mikro milliyetçilik virüsü, Kuzey Kıbrıs’ta halkı bölerek, ayrıştırarak ve yok ederek yeni bir yol açmak istiyor. Bu taktik, sahada başarıyla ilerlerken, iktidardakilerin ve politikacıların panik içinde olması gerekmez mi? Yolsuzluk ve özgürlükler üzerinden sürdürülen çatışmalar, mikro milliyetçilik ve kutuplaşmayı körüklerken, toplumun birlik ve beraberliğine büyük zarar veriyor.

İsrail’in Güçlü Hamleleri ve Bölgesel Dengeler

Türkiye’nin sınır ötesinde yaşanan gelişmeler, özellikle İsrail’in doğrudan hava saldırılarıyla kendini gösteriyor. İsrail, İran’a karşı gösterdiği faaliyetler kapsamında, Türkiye’nin kontrol ettiği bölgelerde fiili üstünlük kurmaya çalışıyor. ABD’nin Trump dönemi politikaları ve arabuluculuk girişimleri, bölgede yeni bir denge kurmaya yönelik olsa da, riskler büyüyor. Bu tablo, milli gururdan çok, milli çıkarların gözetilmesi gereken bir gerçekliği ortaya koyuyor. Diplomatik ilişkilerde ise, denge arayışları zaman zaman işe yaramıyor. Güvenlik, sadece açıklamalarla değil, stratejik öngörülerle sağlanabilir. Bu nedenle, bölgesel çatışmalara karşı tutarlı ve net bir duruş benimsemek şarttır.

Avrupa’dan Gelen Çekici ve Sarsıcı Rüzgar

Avrupa Parlamentosu’nun hazırladığı 27 sayfalık rapor, Türkiye’nin AB üyelik sürecine yeni bir perspektif getiriyor. Bu rapor, klasik bir üyelik ilerleme raporu olmanın ötesinde, ciddi ve yakıcı bir uyarıdır. Raportör Sanchez Amor, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne yakınlaşabilmesi için öncelikle hukuk devleti ilkelerine dönmesi, ardından ekonomik reformları tamamlaması gerektiğini vurguluyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın son dönemde Avrupa’ya yaklaşımı, askeri işbirliği ve stratejik uyum üzerine kurulu olsa da, Avrupa’nın mesajı net: Sadece askeri güç değil, demokratik kriterler de önemli. Bu rapor ve eleştiriler, Türkiye’nin dış politikada yürüttüğü politikalar ile uluslararası algı arasındaki farkı ortaya koyuyor. KKTC Cumhurbaşkanı Ersin Tatar’ın 'yok hükmündeki' sözleri, bu bağlamda halkla ilişkiler hamlesi olsa da, raporun etkisini azaltmıyor.

Mikro Milliyetçilik ve Toplumsal Bölünme

Rum istihbaratının sistematik olarak Kıbrıs Türk toplumuna enjekte ettiği mikro milliyetçilik projeleri, bugün sahada kendini gösteriyor. Her gün yeni bir bölünme ve hizipleşme, toplumun birliğine zarar veriyor. Bu proje, yalnızca Kuzey Kıbrıs’taki iradeyi zayıflatmakla kalmıyor, aynı zamanda Türkiye’nin iki devletli çözüm önerisini de zayıf kılıyor. Bu bölünmüş toplum, kendi varlığını koruma ve savunma konusunda zorluklar yaşayan bir hale dönüşüyor. Özellikle, cumhurbaşkanlığı hedefine odaklanan siyasilerin, Ankara’nın iki devletli çözüm politikasına uyum sağlaması ve ona göre hareket etmesi gerekiyor. Aksi takdirde, içteki kutuplaşma ve ayrışma, bölgesel barışı tehdit eder hale gelir.

Aklıselim Nerededir?

Global anlamda, keşkeler ve savaş tehditleri her an karşımıza çıkabilir. Keşmir, Suriye, Ukrayna ve Tayvan gibi bölgelerde yaşanan gelişmeler, savaş risklerini artırıyor. Ülkeler savunma bütçelerini büyütürken, nükleer tehditler yeniden gündemde. Ancak bizler, bu karmaşık ortamda, sadece göz ameliyatlarını siyasal çözüm sanıyoruz veya diplomatik manevralar yapıyoruz. Oysa, esas mesele, Türkiye’nin zihnini ve aklını açmak olmalı. Barış süreci, sadece bir operasyon veya ameliyat değil, toplumun tüm kesimlerinin siyasi ve sosyal rehabilitasyonunu gerektirir. Avrupa ile ilişkiler, uçak alımıyla değil, bağımsız yargı ve demokratik ilkelerle kurulmalı. Kıbrıs meselesi ise, sadece hamaset değil, stratejik aklın ve sağduyunun ürün olmalı. Ve evet, maalesef aklıselim hala aramızda değil, ama belki de yolun başındadır.